(H)erkennen wat er in je leeft.
April is een maand waarin de natuur zichtbaar verandert. Knoppen openen zich, dagen worden langer en er ontstaat ruimte voor nieuw leven. Misschien is het daarom ook een mooie periode om stil te staan bij iets wat we nog wel eens geneigd zijn te vergeten: (h)erkenning aan onszelf.
Veel mensen zijn goed in het erkennen van anderen. We geven complimenten, tonen begrip of luisteren naar verhalen van mensen om ons heen. Maar hoe vaak doen we dat eigenlijk bij onszelf?
Erkenning aan jezelf betekent dat je stilstaat bij wat je voelt, denkt en ervaart. Zonder oordeel.
Het betekent dat je jezelf toestaat om te zeggen:
- Dit was moeilijk voor mij.
- Hier ben ik trots op.
- Dit heeft mij geraakt.
Door dit te doen geef je ruimte aan je eigen werkelijkheid. Niet omdat je ego gevoed moet worden, maar omdat bewustzijn begint bij eerlijk zijn naar jezelf.
Herkenning: jezelf terugzien.
Naast herkennen zit er in het woord ook erkennen. Soms erkennen we pas achteraf wat er in ons speelde. Een patroon, een overtuiging, een reactie.
Soms kan (h)erkenning ook iets anders betekenen: dat je merkt dat je
niet meer dezelfde bent als een paar jaar geleden.
Misschien was je iemand die altijd de kar trok, daadkrachtig was, doorging wanneer het moeilijk werd en veel verantwoordelijkheid droeg. Iemand die sterk leek voor de buitenwereld.
En dan kan er een moment komen waarop die kracht zich minder laat zien. Waar je merkt dat je moe bent, minder energie hebt of simpelweg niet meer altijd degene wilt zijn die alles draagt.
Dat kan verwarrend voelen. Alsof je jezelf soms niet helemaal meer herkent. Maar juist daarin kan ook een vorm van bewustwording zitten.
Het laat zien dat kracht niet alleen zit in doorgaan, maar ook in
het durven erkennen wanneer het (l)even anders gaat.
Herkenning betekent dus niet alleen dat je oude patronen ziet, maar ook dat je ruimte geeft aan verandering in jezelf. Wie je nu bent, mag anders zijn dan wie je toen was.
Misschien herken je dat je vaak voor anderen klaarstaat maar jezelf vergeet.
Of dat je bepaalde keuzes maakt vanuit verwachting in plaats van vanuit gevoel.
Herkenning brengt inzicht. En inzicht brengt keuzevrijheid.
Wanneer je iets herkent, ontstaat er ruimte om te vragen: Wil ik dit blijven doen, of mag het anders?
De kracht van mildheid
(H)erkenning aan jezelf vraagt ook om mildheid. Niet alles wat we ontdekken aan onszelf vinden we meteen prettig. Soms zien we onze onzekerheid, onze oude patronen of onze twijfels. Maar juist daar ligt groei.
Wanneer we onszelf erkennen zonder direct te veroordelen, ontstaat er rust. Vanuit die rust kunnen we bewuster kijken naar wie we zijn en waar we naartoe willen.
April als uitnodiging
Misschien kan april een maand zijn waarin je jezelf iets vaker de vraag stelt:
- Wat voel ik werkelijk?
- Waar ben ik dankbaar voor in mezelf?
- Wat mag ik erkennen dat ik tot nu toe misschien heb weggeduwd?
Niet als een grote verandering, maar als een kleine beweging naar binnen. Want hoe beter we onszelf erkennen en herkennen, hoe authentieker we in het leven kunnen staan.
Tot slot
(H)erkenning aan jezelf is geen eindpunt, maar een proces. Een moment van stilstaan, luisteren en eerlijk kijken naar wat er in je leeft.
Misschien is dat wel de echte groei van april: niet alleen buiten in de natuur, maar ook van binnen in jezelf.
In liefde gedeeld José
Reactie plaatsen
Reacties