Lieve mensen, de maand mei nodigt uit tot groei, bloei en beweging. Maar misschien voel je ook dat er iets anders speelt. Iets diepers. Alsof we, ieder op onze eigen manier, worden uitgenodigd om wakker te worden.

April is een maand waarin de natuur zichtbaar verandert. Knoppen openen zich, dagen worden langer en er ontstaat ruimte voor nieuw leven. Misschien is het daarom ook een mooie periode om stil te staan bij iets wat we nog wel eens geneigd zijn te vergeten: (h)erkenning aan onszelf.

Misschien vraag je jezelf af: “Hoe blijf ik in deze roerige tijd afgestemd op liefde?”Het beste advies is eenvoudig: pas op de plaats. Zorg goed voor jezelf en word je bewust van je gedachten. Gedachten zijn krachtige energie; als jij ze vrede- en liefdevol houdt, werken ze voor jouw en niet tegen je.

Het eerste wat ik te voelen kreeg voor de maand februari is Afronding.Dit kan gaan over het afronden van een baan, onderhandelingen of een project.Afronding kan zich op verschillende manieren manifesteren: heel persoonlijk, maar ook op maatschappelijk niveau en zelfs op wereldschaal.

De afgelopen tijd heb ik minder geschreven dan ik gewend was. Niet omdat er niets te delen was, maar omdat er iets nieuws wilde ontstaan. Daarbij was het een intens en erg drukke tijd. Ik heb samen met mijn gezinsleden "afscheid" genomen van onze lieve Labje van nog maar zeven jaar en dat heeft een leegte achtergelaten die nog voelbaar is. Mijn manier van werken is altijd in beweging geweest: luisteren, voelen, afstemmen op wat er speelt in mezelf en in de wereld om mij heen.

Soms vraagt het leven van ons dat we keuzes maken die niet volledig aansluiten bij onze passie of verlangens. Misschien kies je een bepaalde weg uit noodzaak, verantwoordelijkheid of praktische overwegingen. En dat is oké.

In ieder van ons leeft een innerlijk kind. Het is het deel van ons dat ooit puur, open en onbevangen in de wereld stond. Het kind dat vol verwondering kon spelen, lachen en zich verbonden voelt. Maar ook het kind dat gewond is geraakt, teleurstellingen of een gemis van liefde en veiligheid heeft ervaren.

Lieve mensen in deze mooie herfstmaanden wordt je uitgenodigd om te gaan zaaien. Zaaien….??. Ja zoals de bollen in de grond gaan voor het volgend voorjaar, wordt je gevraagd zaadjes te planten zodat ze op hun eigen tijd kunnen gaan ontkiemen en in het voorjaar tot bloei kunnen komen.Om met de stroom mee te gaan is het wenselijk om het oude vrij te laten en nieuwe zaadjes te gaan planten. Bomen laten hun bladeren los en zetten hun sapstromen stil omdat ze geen uitgebloeide blaadjes en vruchten meer willen voeden. Ze laten ze gaan en geven ons de prachtige kleuren en geuren van dit proces als cadeau.

We ontmoeten elkaar nooit “leeg”. Ieder mens draagt herinneringen, overtuigingen en emoties met zich mee. Soms heel zichtbaar, soms diep weggestopt. En juist in relaties of dat nu in een liefdesrelatie, vriendschap of in een begeleidingstraject is kleuren die onbewuste patronen hoe we de ander zien en beleven.

De afgelopen maanden stond ons leven in het teken van een huisrenovatie. Wat begon met redelijk enthousiasme, eindigde in frustratie, vermoeidheid en zelfs verdriet. Er werden fouten gemaakt, er was schade en de communicatie was ronduit slecht. Ik merkte hoe ik steeds bozer, verdrietiger en vermoeid werd.

Afscheid nemen van een geliefde is één van de meest intense ervaringen in het leven. Toch kan de "dood", vanuit een spirituele benadering, ook gezien worden als een overgang naar een nieuwe vorm van bestaan – een terugkeer naar de bron. Voor de stervende kan dit proces kwetsbaar en soms beangstigend zijn. Voor de mensen eromheen is het vaak de vraag: Hoe kan ik er écht zijn voor iemand die overgaat?

Afbeelding Via Pixabay met dank aan Jill Wellington